Μα καλά. Τα δύο συνδιάζονται; Με εξαίρεση κάποιους που παίζουν [σσ. Από ποδόσφαιρό μέχρι γκολφ και βελάκια.] για να κερδίσουν το ψωμί τους [σσ. Συν τις σαμπάνιές τους, το χαβιάρι τους, τους λουκουμάδες τους, κτλ.] και κάποιους που προσπαθούν να πάρουν τα τελευταία 10 χρόνια πτυχίο | μάστερ | διδακτορικό, οι υπόλοιποι περνάτε καλά με τη δουλειά; Το χαίρεστε;
Σαν δημόσιοι υπάλληλοι έχετε τον απίστευτο ελεύθερο χρόνο και, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, δεν κάνετε και πολλά πράγματα εν ώρα εργασίας. Και πάλι όμως παραπονιέστε ότι κουράζεστε και “Ωχ βρ’ αδερφέ. Πάλι Δευτέρα!” και τα τοιαύτα. Να υποθέσω ότι οι πολίτες σας κουράζουν, ε; Τι αλήτες ρε παιδί μου!
Σαν ιδιωτικοί υπάλληλοι από την άλλη ωράριο δεν έχετε. Το σπίτι σας βλέπει στην καλή των περιπτώσεων μετά το δωδεκάωρο και στην χειρότερη μετά από 5-6 μέρες. Για να μην πω για αυτούς που ξενιτεύονται και δουλεύουν μία βδομάδα [σσ. Και βάλε...] εκτός χώρας για να έρθουν για ένα σύντομο σαββατοκύριακο στο σπίτι τους. Έχουν κλείσει οικογένειες έτσι!
Μήπως λοιπόν η έκφραση είναι ειρωνική; Ή μάλλον, μήπως ίσχυε κάποτε και τώρα πια έχει αλλάξει σημασία;
Βασικά, εξαρτάται από τον άνθρωπο κατά την ταπεινή μου γνώμη [σσ. 2+ χρόνια γράφεις τώρα σε έπιασαν οι ταπεινοφροσύνες;]. Εξαρτάται από το πως βλέπεις τη δουλειά σου, τι παίρνεις από αυτή και πώς χρησιμοποιείς το χρόνο σου σε αυτή. Τέλος, μεγάλη σημασία έχει το πως βλέπεις τον εαυτό σου και πως σε βλέπουν οι άλλοι μέσα στην εργασία.
Η δουλειά που κάνω είναι κατά κύριο λόγο ευχάριστη. Ναι! Δυστυχώς το παραδέχομαι. Με πληρώνουν να λύνω προβλήματα. Στον ελεύθερό μου χρόνο κατεβάζω ταινίες, τραγούδια, κανά παιχνίδι για το PC και γενικά κάνω, μόρ ορ λες, ό,τι γουστάρω. Επίσης με θεωρούν σιγά σιγά και απαραίτητο, κάτι που φυσικά και ανεβάζει το Εγώ μου στα ύψη.
Οι ώρες είναι νορμάλ. 19:00 είμαι σπίτι και πάω στη δουλειά στις 10:00. Μια δυο φορές χρειάστηκε να κάτσω παραπάνω. Τα λεφτά επίσης καλά. Τι σημαίνει καλά; Καλύπτει όλες μου τις ανάγκες και υποχρεώσεις με την εκάστοτε παρεκτροπή. Αυτό εγώ το θεωρώ γαμάτο. Θα μπορούσαν να είναι περισσότερα, αλλά θα μπορούσαν να είναι και λιγότερα.
Τέλος, στην εργασία μου χαίρω σεβασμού. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο όλων. Οι συνεργάτες μου με βλέπουν και δεν με βρίζουν, φανερά τουλάχιστον. Μαλακίες δεν κάνω και προσπαθώ να μην δίνω δικαιώματα όσον αφορά τη δουλειά μου.
Ποιόν έγλυψα για όλα αυτά; Δέκα χρόνια πλας δουλειάς, θεσίματος ορίων, την υπομονή να ακούσεις και να κάνεις ΧΟΝΤΡΟ-μαλακίες και την άποψη ότι κάποια στιγμή και το αφεντικό χρειάζεται το γαμωσταυρίδι του. Αμήν.
Εσείς μετά από δέκα πλάς χρόνια δουλειάς είναι δουλειά ή δουλία; Καληνύχτα σας. Η Δευτέρα ήρθε και πάω στη δουλεία να παίξω.
